Με μια σκληρή κοινή ανακοίνωση, οι Ανεξάρτητοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι, Βασίλης Λύκος και Βασιλική Αγγελοπούλου, καταγγέλλουν τη μετατροπή του Δομοκού σε «ενεργειακή αποικία».
Με αφορμή τη νέα έγκριση για εγκατάσταση μπαταριών λιθίου σε εύφορη αγροτική γη, τονίζουν ότι η δήθεν «πράσινη ανάπτυξη» καταστρέφει τον πρωτογενή τομέα και επιβαρύνει την τοπική κοινωνία, χωρίς μάλιστα να μειώνει το πανάκριβο ρεύμα για τους πολίτες.
Διαβάστε ολόκληρη την παρέμβασή τους:
Παραδίδουν τη γη, φορτώνουν τις τοπικές κοινωνίες και οι πολίτες πληρώνουν ακριβότερο ρεύμα
Ενώ τα ελληνικά νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις έχουν βρεθεί αντιμέτωπα τα τελευταία χρόνια με σημαντικές αυξήσεις στο κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας, η κυβέρνηση και οι τοπικές αρχές εξακολουθούν να παρουσιάζουν την ενεργειακή μετάβαση ως μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία.
Η πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες είναι διαφορετική.
Μετά τα δεκάδες χιλιάδες στρέμματα φωτοβολταϊκών που σχεδιάζονται στον Δήμο Δομοκού, έρχεται τώρα και η έγκριση μονάδας αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 100 MW, αποτελούμενης από 80 κοντέινερ μπαταριών λιθίου, πάνω σε Γη Υψηλής Παραγωγικότητας.
Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας υπέγραψε ακόμη μία περιβαλλοντική έγκριση, λες και η γεωργική γη αποτελεί ανεξάντλητο απόθεμα προς εκμετάλλευση.
Ο Δομοκός όμως δεν είναι ούτε βιομηχανική ζώνη ούτε ενεργειακή αποικία.
Είναι ένας τόπος που παράγει τρόφιμα, στηρίζει τον πρωτογενή τομέα και κρατά ζωντανή την ελληνική ύπαιθρο.
Κι όμως, αντί να προστατεύεται, μετατρέπεται σταδιακά σε έναν απέραντο ενεργειακό χώρο, όπου φωτοβολταϊκά, υποσταθμοί, γραμμές μεταφοράς και τώρα τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης καταλαμβάνουν όλο και περισσότερη παραγωγική γη.
Το πιο εξοργιστικό είναι ότι όλα αυτά παρουσιάζονται ως «πράσινη ανάπτυξη».
Πράσινη για ποιον;
Για τους αγρότες που χάνουν πολύτιμη γη;
Για τις τοπικές κοινωνίες που βλέπουν τον τόπο τους να αλλάζει χωρίς ουσιαστική συμμετοχή στις αποφάσεις;
Ή για τους πολίτες που συνεχίζουν να πληρώνουν πανάκριβους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, παρά τις συνεχείς επενδύσεις στις ΑΠΕ και στις ενεργειακές υποδομές;
Η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να κρίνεται μόνο από τα εγκατεστημένα MW.
Κρίνεται από το αν μειώνει το κόστος για τους πολίτες, αν προστατεύει την παραγωγική γη, αν σέβεται το περιβάλλον και αν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.
Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο.
Η μία εξαίρεση διαδέχεται την άλλη.
Οι νόμοι που θεσπίστηκαν για να προστατεύουν τη γεωργική γη παρακάμπτονται μέσω ειδικών διατάξεων.
Οι τοπικές κοινωνίες καλούνται απλώς να προσαρμοστούν σε αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην τους.
Και ο Δομοκός καλείται να σηκώσει ένα δυσανάλογο βάρος στο όνομα μιας ενεργειακής στρατηγικής που συγκεντρώνει τις υποδομές σε λίγες περιοχές.
Ρωτάμε ευθέως:
Πόσα ακόμη στρέμματα παραγωγικής γης θα χαθούν;
Ποιο είναι το όριο που θέτει η Περιφέρεια;
Υπάρχει συνολικός χωροταξικός σχεδιασμός ή εγκρίνονται έργα αποσπασματικά;
Ποια είναι η συνολική σωρευτική επίπτωση από τα περίπου 90.000 στρέμματα φωτοβολταϊκών που σχεδιάζονται στον Δομοκό;
Η ενεργειακή μετάβαση δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την κατάργηση κάθε έννοιας χωροταξικού σχεδιασμού και προστασίας της αγροτικής γης.
Δεν μπορεί να βαφτίζεται «πρόοδος» η μετατροπή εύφορων εκτάσεων σε βιομηχανικά ενεργειακά πεδία.
Δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται «πράσινη ανάπτυξη» μια πολιτική που, κατά την άποψή μας, επιβαρύνει τις τοπικές κοινωνίες, αλλοιώνει το φυσικό και αγροτικό τοπίο και δεν έχει οδηγήσει μέχρι σήμερα στη μείωση του ενεργειακού κόστους που περίμεναν οι πολίτες.
Ο Δομοκός δεν είναι χώρος προς εκμετάλλευση.
Δεν είναι οικόπεδο της ενεργειακής βιομηχανίας.
Δεν είναι η πίσω αυλή κανενός.
Είναι ένας τόπος με ανθρώπους, παραγωγή, ιστορία και μέλλον.
Και αυτό το μέλλον δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην ανεξέλεγκτη βιομηχανοποίηση της υπαίθρου.
Ο Δομοκός δεν είναι ενεργειακή αποικία.
Και οι πολίτες της Στερεάς Ελλάδας δεν πρόκειται να αποδεχθούν σιωπηλά την εκχώρηση της παραγωγικής τους γης στο όνομα μιας πολιτικής που έχει χάσει την κοινωνική της νομιμοποίηση.
Οι Ανεξάρτητοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι Στερεάς Ελλάδας
Βασίλης Λύκος
Βασιλική Αγγελοπούλου