Κουλτούρα της συναίνεσης..
Τον Μάιο του 2014 η Πορτογαλία βγήκε από το μνημόνιο. Τρία χρόνια μετά δανείστηκε για πρώτη φορά με αρνητικά επιτόκια.
Οι Πορτογάλοι αναρωτήθηκαν από νωρίς τι είναι αυτό που εμείς μπορούμε να παράγουμε και ο υπόλοιπος κόσμος θέλει να αγοράσει;
Τα προβλήματα κοινά, το τραπεζικό σύστημα δυσκολεύεται να χρηματοδοτήσει νέα δάνεια, το χρέος στο 2017 στο 126% του ΑΕΠ, χαμηλή γεννητικότητα και μετανάστευση των νέων.
Τι κατάφεραν όμως οι Πορτογάλοι, “επένδυσαν” αρχικά σε μια κουλτούρα συναίνεσης, στην καινοτομία στην έρευνα και ανάπτυξη. Εκαναν μια επανάσταση στον τομέα της γραφειοκρατίας δημιουργώντας το δίκτυο Simplex με σκοπό οι δημόσιο να εξυπηρετήσει τον ιδιωτικό τομέα.
Το 2017 η εξαγωγική βιομηχανία σημείωσε αύξηση 11,9% και οι επενδύσεις 13%.
Την περίοδο 2008-2016 οι εξαγωγές στην Ελλάδα μειώθηκαν ενώ της Πορτογαλίας αυξήθηκαν κατά 30%
Στην Πορτογαλία υπάρχει ένας οργανισμός επενδύσεων Aicep που παίζει σημαντικό ρόλο στην προώθηση των εξαγωγών.
Επιπλέον στον τομέα της διάθεσης υπάρχει ένας συνεταιρισμός συλλογικής δράσης Appicaps που εκεί απλά λειτουργεί..
Στον τομέα της καινοτομίας δείτε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα η χρήση των φελλών σήμερα στην Πορτογαλία οι φελλοί χρησιμοποιούνται μέχρι και από την ευρωπαική διαστημική υπηρεσία για ζητήματα θερμικής μόνωσης.
Εμείς τους “φελλούς” τους έχουμε για εσωτερική κατανάλωση…
Στην Πορτογαλία υπάρχει η Sovena εταιρία η δεύτερη σε μέγεθος βιομηχανία ελαιολάδου στον κόσμο.
Το δικό μας λάδι ποιά η εξαγωγική του τύχη έως σήμερα;
Πόσο πιο ικανοί είναι οι Πορτογάλοι από εμάς; Το μεγάλο ερώτημα; σαφώς και όχι!
Απλά εκεί λειτούργησε η κουλτούρα της συναίνεσης.-