Όφειλα από πλευράς μου να αποτίσω έναν φόρο τιμής σ’ έναν επιφανή άνθρωπο του τόπου μας, το Ν. Πολύζο.
Ένα μικρό σημείωμα από στιγμιότυπα αναμνήσεων που μου πρόσφερε ο Ν. Πολύζος, χωρίς την δομή μιας βιογραφίας ( παρ’ όλα αυτά αξίζει να διαβάσει κάποιος τα επιτεύγματά του και στην ιδιώτευση και στην προσφορά του με τους αγώνες του στον δημόσιο βίο).
Θυμάμαι τον Νίκο της πλατείας με τις καίριες πολιτικές αναλύσειςτου, αιώνιος έφηβος με την έλλογη επαναστατικότητά του να κυλάει στις φλέβες του.
Θυμάμαι τον Νίκο των λογοτεχνικών αναμνήσεων με το εύρος των διαβασμάτων του να περιλαμβάνει από τις κοινωνιολογικές αναλύσεις του Αλτουσέρ, την ισπανόφωνη λογοτεχνία ενός Παδούρα, την αγαπημένη του τραγωδία (Πέρσα) μέχρι την ιστορική προσέγγιση της σύγχρονης Ελλάδας του Κώστα Κωστή.
Θυμάμαι τις έντονες διαφωνίες με την ωραία παρέα σου, αυτές τις οποίες χαίρεσαι να είσαι παρών όταν συμβαίνουν γιατί έχουν έντονο πνευματικό βάθος. Λυπάμαι μόνο γιατί έχασα αρκετές απ’ αυτές λόγω των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων και λόγω της πολλής “συνάφειας του κόσμου” που λέει και ο Καβάφης σε έναν μοναδικό του στίχο.
Θυμάμαι, μια προσωπική στιγμή, που μου ζήτησες μια μετάφραση κάποιων λατινικών φράσεων, πόσο είχες χαρεί όταν σου τα έδωσα!
Νίκο, ο τόπος μας φτώχυνε πνευματικά!! Πάλι δανειζόμενος τον Αλεξανδρινό θα σου πώ όμως: “Κέρδισες τον έπαινο του δήμου και των σοφιστών, τα δύσκολα και ανεκτίμητα εύγε”.
Μετά τιμής,
Ο φίλος σου
Δ. Μακαρές
Φιλόλογος
ΥΓ. Το κύριος Νίκος έχει παραλειφθεί λογω θανάτου. Στην ζωή ήταν για μένα πάντα ο σεβάσμιος κ. Νίκος.
6948596776
Δ. Μακαρές