ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΟΥ ΧΘΕΣ “ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ” ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ “ΧΑΝΟΥΝ”

Σίγουρα υπάρχει μεγάλη διαφορά με τους νέους του χθες και τους νέους του σήμερα.
Μια γενιά διαρκεί περίπου 30 χρόνια όπως μας έλεγαν οι γονείς και οι δάσκαλοι κάποτε. Μετά από 30 χρόνια δημιουργούνται καινούργιες προσωπικοτητες, ιδεολογιες, ανάγκες και γενικότερα νέοι τρόποι με τους οποίους εκφράζεται ένα σύνολο των ανθρώπων για μια περίοδο αφήνοντας το δικό τους στίγμα στην κοινωνία.
Για παράδειγμα οι νέοι που έχουν γεννηθεί από το 1975 έως το 1990 έχουν κάτι ξεχωριστό. Αυτό που τους κάνει ξεχωριστούς είναι η ζωή που ζησανε. Τα παιδικά τους χρόνια με όλη τους την ανεμελια που ήταν γεμάτη παιχνίδια, χωρίς κινητά τηλέφωνα, χωρίς υπολογιστές, tablet.
Οι νέοι τότε ήταν γεμάτοι εφευρετικοτητα, δημιουργικοτητα και βασική τους επιδιωξη ήταν να αλλάξουν τον κόσμο, να δημιουργήσουν αυτοδυναμες προσωπικοτητες, πάνω στις οποίες θα μπορέσει να βασιστεί η νέα κοινωνία και σε ένα μεγάλο βαθμό μπορούμε να πούμε ότι το πέτυχαν.
Η μεγαλύτερη διαφορά με τους νέους του σήμερα και του αύριο είναι ότι η σημερινή νεολαία επιζητα την γρήγορη ωρίμανση, την εύκολη πολυτελεστατη ζωή ενώ αδιαφορουν απέναντί σε αξίες και συνήθειες που οι προγονοι τους διαφυλαξαν με κάθε θεμιτο μέσο, όπως η θρησκεία, τα ήθη τα έθιμα και οι παραδόσεις.
Δείχνουν να μην ενδιαφέρονται τόσο πολύ, τόσο για την εξέλιξη της προσωπικοτητας τους, όσο και για την μελλοντική τους αποκατάσταση. Παρά την εμφανή τους επιθυμία για ανεξαρτητοποιηση και ελεύθερη βούληση, εξακολουθούν να απαιτούν από την οικογένεια να τους προσφέρει τα βασικά αγαθά, χωρίς να έχουν την άμεση ανάγκη να μπορέσουν οι ίδιοι κάποια στιγμή στο μέλλον να είναι σε θέση να εξασφαλισουν τα ίδια μόνοι τους, σε αντίθεση με την γενιά του χθες που ήξερε από μικρή ηλικία πως είναι να βγάζεις δικά σου χρήματα, να πασχιζεις να διαβάζεις να περάσεις σε κάποια σχολή και να αποκατασταθεις επαγγελματικα.
Η καθημερινότητα των νέων σήμερα απαρτίζεται από λίγες και επουσιωδης δραστηριότητες που κάθε άλλο παρά εποικοδομητικες είναι. Όπως ο καφές για ώρες με ένα κινητό στο χέρι. Τατουάζ που στην πλειονότητα τους ούτε οι ίδιοι ξέρουν τι κρύβεται πίσω από αυτό, ξεφρενη διασκέδαση χωρίς ουσιαστικο νόημα. Αυτό που έχει σημασία για αυτούς είναι η εμφάνιση, οι φουσκωμενοι χωρίς φυσιολογικό τρόπο μυς,μακιγιάζ από μικρή ηλικία, εξαλλο ντύσιμο με στόχο πάντα την επίδειξη. Το φιλικό τους περιβάλλον έχει μετατραπεί σε ένα διαδικτυακό κουτί, γεμιζοντας τους την ψευδαίσθηση ότι έχουν κάποια κοινωνική αναγνωρισημοτητα και μια υπόσταση σαν προσωπικοτητες. Έχουμε κερδίσει τόσα πολλά σαν γενιά του χθες και εκείνοι χάνουν καθημερινά.

Άραγε πώς θα ήταν αν μεγαλωναν όπως οι γεννημένοι το ’75 έως το’ 90;
Σίγουρα η κοινωνία μας θα ήταν σαφέστατα πολύ καλύτερη και θα ήταν γεμάτη από ανθρώπους έτοιμους να “αρπαξουν τη ζωή από τα μαλλιά” προθυμοι να κάνουν πράγματα για αυτούς και για την κοινωνία.
Θα ήταν ωραίο, το ιδανικό, αλλά είναι μόνο μια ψευδαίσθηση.
Το χθες δεν μπορεί να γίνει σήμερα….

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΑΡΘΡΟ :ΝΤΕΒΕΝΕ ΛΙΛΗ