Αποτέλεσμα αυτού είναι να παρελαύνουν ειδικοί και μη, οι οποίοι περιέργως έχουν αποφασίσει ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ έχει ηττηθεί από το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Ειλικρινά το λέμε, και δεν μας ενδιαφέρει ότι και να ακούσουμε -δεν θα είναι η πρώτη φορά, άλλωστε: όλα όσα λένε είναι ένας ανόητος ετσιθελισμός.
Δυστυχώς για τους ίδιους, όσα λένε είναι ταυτισμένα με τις επιθυμίες τους. Είναι αυτοί οι τύποι, όπως τον Λουδοβίκο, που «δέχονται» …όλες τις απόψεις φτάνει να συμφωνούν με τις δικές τους.
Ο Αμερικανός Πρόεδρος τραβά όπως τις μύγες στο μέλι τους κάθε λογής «ψεκασμένους» λόγω και του δικού του προβληματικού εαυτού. Νομίζουν ότι αποκτούν «στάτους» κατηγορώντας τον Ντόναλντ Τράμπ και …αναλύοντας τις σκέψεις του. Πόσες φορές ακούσουμε ότι ο Πλανητάρχης «θα κάνει αυτό, εκείνο και ετούτο», ως να κοιμούνται μαζί τους στα άνω δώματα του Λευκού Οίκου.
Δεν είμαστε γνωστοί για την υποστήριξη πολλών εκ των θέσεων του Προέδρου. Αλλά, αυτό που φαίνεται από την Ουάσιγκτον καθαρά -και καθόλου θολά- είναι ότι θα φτάσει μέχρι το τέλος.
Ο κ. Τράμπ δεν έχει χρησιμοποιήσει το σύνολο της πολεμικής μηχανής των Ηνωμένων Πολιτειών. Την Κυριακή το απόγευμα μας προετοίμασε ότι με τη λήξη του τελεσιγράφου σήμερα το απόγευμα, θα πέσει φωτιά και θα κάψει το Ιράν. Φανταζόμαστε ότι εννοεί κάτι άλλο: ότι η επίθεση εναντίον του ισλαμικού καθεστώτος θα δημιουργήσει «κόλαση».
Είναι κρίμα για τους αθώους ανθρώπους στο Ιράν όσα συμβαίνουν. Για 48 τόσα χρόνια υποφέρουν από το θεοκρατικό καθεστώς. Και τώρα υποφέρουν και από τους ανελέητους βομβαρδισμούς. Να ευχηθούμε μόνο να τελειώσει το δράμα τους.
Για τους αναλυτές στην Ελλάδα και την Κύπρο να σημειώσουμε ότι είναι μεγάλη υπόθεση κανείς να ενημερώνει με ακρίβεια για τα γεγονότα και μόνο και άλλο να προωθεί τους «ευσεβείς τους πόθους».
Η Νίνα Κασιμάτη είναι μόνο μία και δεν υπάρχει άλλη!
Στην κηδεία του μέχρι πρότινος αγνοούμενου στρατιώτη Νίκου Βιολάρη, που τελέσθηκε από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Καλού Χωριού Ορεινής (Κλήρου), την προπερασμένη Κυριακή, επικήδειο εκφώνησε ο Πρόεδρος της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης.
Μίλησε, επίσης, και η βουλευτίνα Νίνα Κασιμάτη, η οποία είναι μέλος της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών της Βουλής των Ελλήνων. Η κ. Κασιμάτη, που ήλθε Κύπρο επί τούτου, ασχολείται με την υπόθεση των αγνοουμένων.
Η κ. Κασιμάτη με κάθε ευκαιρία πάει στην Κύπρο, ενημερώνεται, συζητά και δίνει παρών γιατί πάντα προφανώς αισθανόταν και αισθάνεται πως η Κύπρος είναι πολύ πλησίον της Ελλάδος, σημειώνει ο συνάδελφος Κώστας Βενιζέλος.
Λευκαρίτης ο Προκόπης Παυλόπουλος
Επίτιμος δημότης Λευκάρων θα ανακηρυχθεί ο πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος.
Η τελετή θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη, στις 7 μ.μ., στο συνεδριακό κέντρο, και η κίνηση αυτή του δήμου Λευκάρων αποτελεί μια απόφαση να τιμηθεί ένας άνθρωπος, που έχει προσφέρει στον Ελληνισμό.
Ο κ. Παυλόπουλος είναι ένας πολιτειακός αξιωματούχος, που πάντα είχε στις προτεραιότητες του την Κύπρο. Στην τελετή θα μιλήσει και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι κ. Χριστοδουλίδης και Παυλόπουλος διατηρούν μια μακρά και στενή φιλία.
Αναθεώρηση του καθεστώτος των βάσεων στην Κύπρο: Η μετάβαση από τη βρετανική κυριαρχία στη μίσθωση εγκαταστάσεων από τις ΗΠΑ στα πρότυπα της Σούδας
Χωρίς αμφιβολία οι ανθέλληνες Βρετανοί απώλεσαν κάθε λόγο διατήρησης των κυρίαρχων βάσεων τους στην Κύπρο.
Η πρόσφατη επίθεση με ιρανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος (drone) κατά της βάσης του Ακρωτηρίου στις 2 Μαρτίου 2026, αναδεικνύει το ζήτημα της σκοπιμότητας των βάσεων (SBAs) αυτών.
Παρά το πλήγμα, η υποτονική βρετανική αντίδραση και η άρνηση του Λονδίνου να αξιοποιήσει τις υποδομές αυτές για την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου θέτουν σε αμφισβήτηση τη συνέχιση του αποικιακού καθεστώτος που διατηρείται από το 1960.
Ιστορική Αναδρομή και Στρατηγική Αλλαγή
Καθεστώς 1960: Η παραχώρηση κυριαρχίας επί του 3% του κυπριακού εδάφους (Ακρωτήρι και Δεκέλεια) κατά την ανεξαρτησία της Κύπρου, εξυπηρετούσε τότε τις ανάγκες της Μεγάλης Βρετανίας ως παγκόσμιας δύναμης με συμφέροντα «Ανατολικά του Σουέζ».
Ψυχρός Πόλεμος και Realpolitik: Κατά τη δεκαετία του ’70, η Ουάσιγκτον (υπό τον Χένρι Κίσινγκερ) στήριξε τη διατήρηση των βάσεων ως ανάχωμα στη σοβιετική παρουσία στη Μεσόγειο, παραβλέποντας τις επιπτώσεις στην κυπριακή κυριαρχία.
Η Μετα-Brexit Εποχή: Η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε. και η πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης Starmer να αποποιηθεί τις αξιώσεις επί των Νήσων Τσάγκος (Chagos Islands), δημιουργούν ένα ισχυρό νομικό και πολιτικό προηγούμενο για την αποχώρηση των βρετανικών δυνάμεων και από την Κύπρο.
Ο σημαντικός Αμερικανός αναλυτής, Μάικλ Ρούμπιν (Michael Rubin του American Enterprise Institute) ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση του Εγγλέζου πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ (Keir Starmer) για τους εξής λόγους:
Απώλεια Στρατηγικού Σκοπού:Το Ηνωμένο Βασίλειο αρνείται τη χρήση των βάσεων από τις ΗΠΑ, δεν αποστέλλει αεροπλανοφόρο στην περιοχή και αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις παράνομες τουρκικές προκλήσεις (όπως η ανάπτυξη F-16 στα κατεχόμενα).
Διπλωματική Υστέρηση:Ενώ η Γαλλία, μέσω του Προέδρου Macron, επιδεικνύει έμπρακτη στήριξη στην Κυπριακή Δημοκρατία, η Βρετανία περιορίζεται στη χρήση των βάσεων ως χώρων αναψυχής (rest & relaxation) για το προσωπικό της, θυμίζοντας περισσότερο «ξενοδοχειακή μονάδα» παρά στρατηγικό προπύργιο.
Ειδικότερα, σημειώνεται ότι σήμερα, η κυβέρνηση Starmer αρνείται στις ΗΠΑ τη χρήση του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας και, σε αντίθεση με τη Γαλλία, αρνείται να στείλει αεροπλανοφόρο στην περιοχή ή να αναχαιτίσει τις παράνομες τουρκικές προκλήσεις, όπως την ανάπτυξη F-16 στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα του νησιού. Η επίσκεψη του του Εμμανουέλ Μακρόν (Macron) στην Κύπρο ως ένδειξη στήριξης, την ώρα που ο Starmer απέχει, υπογραμμίζει την έλλειψη στρατηγικού σκοπού της Βρετανίας.
Αναπάντεχη λύση στο ρεύμα & χωρίς έξυπνο μετρητή.
Στην πραγματικότητα, ο παρακμάζων βρετανικός στρατός αντιμετωπίζει πλέον το Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια ως θέρετρα αναψυχής για το προσωπικό του. Αυτός δεν ήταν ποτέ ο σκοπός τους, ούτε θα έπρεπε η Κύπρος να το ανέχεται. Εάν η κυπριακή κυβέρνηση αδυνατεί να το θέσει για διπλωματικούς λόγους, οφείλει να το πράξει η κυβέρνηση του Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ (Trump) και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο (Marco Rubio): Εξήντα πέντε χρόνια μετά την ανεξαρτησία, είναι καιρός οι βρετανικές δυνάμεις να αποχωρήσουν. Δεν είναι ούτε επιθυμητές, ούτε απαραίτητες, τονίζει ο Αμερικανός αναλυτής.
Συμπεράσματα και Προτάσεις Πολιτικής
Τερματισμός Κατοχής: Το άρθρο εισηγείται την πλήρη απόδοση της κυριαρχίας του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας στην Κυπριακή Δημοκρατία. Προτείνεται η αντιμετώπιση του Ηνωμένου Βασιλείου ως «κατοχικής δύναμης» στην Κύπρο, παράλληλα με την Τουρκία.
Νέο Μοντέλο Συνεργασίας: Η απομάκρυνση των Βρετανών δεν συνεπάγεται την κατάργηση των υποδομών. Αντίθετα, προτείνεται η μίσθωση των εγκαταστάσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες (στα πρότυπα της Σούδας ή της Rota), με πλήρη σεβασμό στην κυπριακή κυριαρχία και καταβολή ενοικίου.
Παρέμβαση ΗΠΑ: Καλούνται ο Πρόεδρος Donald Trump και ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio να ασκήσουν πιέσεις στο Λονδίνο, υπογραμμίζοντας ότι 65 χρόνια μετά την ανεξαρτησία, η βρετανική παρουσία είναι πλέον περιττή και ανεπιθύμητη.
Το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει πλέον να οριστεί από τις ΗΠΑ ως αυτό που πραγματικά είναι: μια κατοχική δύναμη στην Κύπρο, παράλληλα με την Τουρκία, καταλήγει ο αρθρογράφος.
Τίτλος: Οι Βρετανοί έχουν ακυρώσει κάθε λόγο διατήρησης των κυρίαρχων βάσεων στην Κύπρο
Υπότιτλος: Πάνω από εξήντα πέντε χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, είναι καιρός οι βρετανικές δυνάμεις να φύγουν
Ανάλυση του Sinan Ciddi στο Forbes: Αξιολόγηση των γεωστρατηγικών προκλήσεων και των κινδύνων εμπλοκής της Τουρκίας στην περιφερειακή σύρραξη
Η ισλαμική Τουρκία επιδιώκει αυστηρή ουδετερότητα στον πόλεμο των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, όμως η γεωγραφική της θέση, οι νατοϊκές υποχρεώσεις, οι αμερικανικές βάσεις και το Κουρδικό Ζήτημα δημιουργούν σοβαρό κίνδυνο έμμεσης ή ακούσιας εμπλοκής στη σύγκρουση.
Το περιοδικό Forbes στην εκπομπή “Forbes Newsroom” μετέδωσε συνέντευξη του Sinan Ciddi, διευθυντή του προγράμματος για την Τουρκία στο FDD (Foundation for Defense of Democracies), αναφορικά με τη στάση της κατοχικής δύναμης, καθώς η σύγκρουση έχει επεκταθεί στην ευρύτερη περιοχή.
Ο σημαντικός αρθρογράφος ανέλυσε την εξαιρετικά περίπλοκη θέση της Άγκυρας εν μέσω του πολέμου. Ακολουθούν οι βασικές θέσεις που ανέπτυξε:
Η Στρατηγική της «Επιφυλακτικής Ουδετερότητας»
Ο Ciddi εξήγησε ότι η Τουρκία προσπαθεί απεγνωσμένα να παραμείνει εκτός της σύρραξης. Παρότι είναι μέλος του ΝΑΤΟ, η Άγκυρα έχει υιοθετήσει μια στάση που καταδικάζει τις στρατιωτικές επιθέσεις κατά του Ιράν, ενώ ταυτόχρονα προειδοποιεί την Τεχεράνη να μην κλιμακώσει την κατάσταση. Αυτό το «διπλό παιχνίδι» αποσκοπεί στην προστασία των τουρκικών εμπορικών και ενεργειακών συμφερόντων.
Ο Κίνδυνος της «Ακούσιας Εμπλοκής»
Παρά την επιθυμία του Erdogan για ουδετερότητα, ο Ciddi τόνισε ότι η Τουρκία μπορεί να «συρθεί» στον πόλεμο λόγω:
Αμυντικών υποχρεώσεων: Η κατάρριψη ιρανικών πυραύλων από τα συστήματα του ΝΑΤΟ πάνω από το τουρκικό έδαφος δημιουργεί μια de facto εμπλοκή.
Βάσεων: Η παρουσία αμερικανικών δυνάμεων σε βάσεις όπως το Ιντσιρλίκ καθιστά την Τουρκία δυνητικό στόχο αντιποίνων από το Ιράν ή τους πληρεξουσίους του (proxies).
Ο Ciddi είπε ότι η αναχαίτιση των πυραύλων αναδεικνύει την εξάρτηση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ, κάτι που έρχεται σε σύγκρουση με την αντι-δυτική ρητορική του Erdogan.
Ο Φόβος του «Κενού Εξουσίας» και της Κατάρρευσης
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία του Ciddi ήταν η ανησυχία της Άγκυρας για την επόμενη μέρα στο Ιράν:
Προσφυγικές ροές: Η Τουρκία ανησυχεί για το ενδεχόμενο ενός νέου κύματος εκατομμυρίων προσφύγων από το Ιράν, το οποίο θα ήταν οικονομικά και κοινωνικά δυσβάσταχτο. Ο Ciddi προειδοποίησε ότι μια πλήρης κατάρρευση του ιρανικού κράτους θα προκαλούσε μια ανθρωπιστική καταστροφή που θα έκανε τον πόλεμο στη Συρία να μοιάζει «μικρής κλίμακας». Μίλησε για την πιθανότητα εκατομμυρίων Ιρανών προσφύγων να κινηθούν προς τα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας, κάτι που η ήδη κλυδωνιζόμενη τουρκική οικονομία δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί, προκαλώντας κοινωνική έκρηξη.
Κουρδικό Ζήτημα: Υπάρχει έντονος φόβος ότι μια κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος θα δημιουργήσει κενό ασφαλείας το οποίο θα εκμεταλλευτούν κουρδικές οργανώσεις (όπως το PJAK) για να ενισχύσουν τις αυτονομιστικές τους τάσεις, επηρεάζοντας άμεσα την εσωτερική ασφάλεια της Τουρκίας.
Σε ερώτηση για τις κουρδικές οργανώσεις, ο Ciddi ήταν σαφής: Η Άγκυρα φοβάται ότι οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιήσουν τους Κούρδους του Ιράν ως «χερσαίο στρατό» (boots on the ground), όπως έκαναν με τους SDF στη Συρία. «Για την Άγκυρα, ο διαμελισμός του Ιράν ή η δημιουργία μιας αυτόνομης κουρδικής οντότητας στο δυτικό Ιράν είναι η απόλυτη κόκκινη γραμμή. Θα προτιμούσαν ένα αποδυναμωμένο ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη παρά ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν».
Οικονομικές Επιπτώσεις και Κυρώσεις
Ο Ciddi επεσήμανε ότι ο πόλεμος πλήττει την τουρκική οικονομία μέσω της αύξησης των τιμών του πετρελαίου και του πληθωρισμού. Παράλληλα, σημείωσε ότι η Ουάσιγκτον παρακολουθεί στενά τις τουρκικές τράπεζες για τυχόν διευκόλυνση του Ιράν στην παράκαμψη κυρώσεων, προειδοποιώντας ότι η Άγκυρα κινδυνεύει με σοβαρές συνέπειες αν θεωρηθεί ότι βοηθά οικονομικά την Τεχεράνη.
Η «Μετα-Ιρανική» Περιφερειακή Ισορροπία
Τέλος, ο αναλυτής ανέφερε ότι ο Erdogan ανησυχεί για μια πιθανή αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν που θα έφερνε μια φιλοδυτική κυβέρνηση στην Τεχεράνη. Κάτι τέτοιο θα μείωνε τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας ως «γέφυρας» μεταξύ Δύσης και Ανατολής και θα ενίσχυε τη θέση του Ισραήλ στην περιοχή.
Πηγή:hellasjournal
