Μυρμιδόνες – Νέα του Δήμου Δομοκού

Ημερίδα για το μέλλον της Μακρυρράχης Δομοκού : Ανάπτυξη, προκλήσεις και ελπίδα για τον τόπο

Πραγματοποιήθηκε την  Κυριακή 17 Μαΐου 2026, στο κέντρο της Αθήνας, ημερίδα για το μέλλον της Μακρυρράχης  της αγαπημένης μας Καΐτσας  με θέμα την ανάπτυξη, την προοπτική και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο τόπος μας.

Ιδιαίτερα σημαντικές ήταν οι εισηγήσεις του καθηγητή του Γεωπονικού Πανεπιστημίου κ. Ευάγγελου Παυλή, που συμμετείχε διαδικτυακά, καθώς και του καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Νικολάου Μπελαβίλα, ο οποίος με ιδιαίτερα κατατοπιστικό, τεκμηριωμένο και αντικειμενικό λόγο ανέπτυξε ζητήματα που αφορούν και την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στην περιοχή μας, κερδίζοντας το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό των παρευρισκομένων.

Με χαρά επίσης ακούσαμε την πρόθεσή του να επισκεφθεί και το ίδιο το χωριό μας για μια αντίστοιχη παρουσίαση και συζήτηση στο μέλλον.

Ο συγχωριανός μας Λάμπρος Γκαραβέλας παρουσίασε σκέψεις και προτάσεις για ένα σχέδιο ανάπτυξης της Καΐτσας, ανοίγοντας έναν γόνιμο διάλογο για την επόμενη μέρα του τόπου μας.

Παρόντες ήταν συγχωριανοί μας, αλλά και φίλοι από το γειτονικό Περιβόλι, γεγονός που έδειξε πως η αγωνία και το ενδιαφέρον για το μέλλον της περιοχής μας είναι κοινά.

Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε συζήτηση με τους παρευρισκομένους μέσα σε πολύ καλό κλίμα, ενώ στη συνέχεια προσφέρθηκε μπουφές, τον οποίο επιμελήθηκαν με αγάπη και φροντίδα η Γιώτα Μπιλίρη, η Δήμητρα Μπουλούζου, η Ευδοκία Οικονόμου και η Μαίρη Αργύρη.

Το τσίπουρο, το κρασί και τα αναψυκτικά προσέφεραν ο Λάκης και ο Δημήτρης Μπουλούζος.

Όσοι βρεθήκαμε εκεί νιώσαμε πως έγινε μια ουσιαστική αρχή διαλόγου, προβληματισμού, ευθύνης αλλά και ελπίδας για το μέλλον της Καΐτσας και των χωριών της περιοχής μας.

Ευχόμαστε αυτή η προσπάθεια να έχει συνέχεια και ολοένα περισσότερους συνοδοιπόρους γιατί ίσως τελικά η δύναμη των χωριών να βρίσκεται ακριβώς εκεί, στους ανθρώπους, που όπου κι αν ζουν μακριά ή κοντά συνεχίζουν να κουβαλούν μέσα τους τον τόπο τους σαν μνήμη, ευθύνη και ελπίδα.

Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που συναντιούνται, συζητούν, αγωνιούν και ονειρεύονται για την Καΐτσα και τον τόπο μας γενικότερα, τα χωριά μας θα συνεχίζουν να ζητούν το μέλλον που τους αξίζει.

Exit mobile version