Σε μια εποχή που η δημόσια ευγένεια μοιάζει με είδος υπό εξαφάνιση, γινόμαστε μάρτυρες ενός ακόμα “κατορθώματος” καθημερινής ασυνειδησίας: παρκάρισμα μέσα στην πλατεία.
Ένα αυτοκίνητο, καταμεσής του χώρου στην Πλατεία του Δομοκού όπου μικροί και μεγάλοι απολαμβάνουν τον καφέ, τη βόλτα ή το παιχνίδι τους, κατέλαβε τον κοινόχρηστο χώρο, όχι γιατί υπήρχε ανάγκη, αλλά απλά γιατί… “τον βόλευε”. Χωρίς καμία σκέψη για την ασφάλεια των παιδιών, χωρίς σεβασμό στους παρευρισκόμενους, χωρίς ίχνος κοινωνικής συνείδησης.
Το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Είναι μια ακόμη ένδειξη του πώς ορισμένοι αντιλαμβάνονται τον δημόσιο χώρο: όχι ως κάτι που ανήκει σε όλους, αλλά ως κάτι που μπορούν να καταπατούν κατά το δοκούν.
Η ανοχή απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές δεν πρέπει να θεωρείται αυτονόητη. Ο δημόσιος χώρος είναι καθρέφτης του πολιτισμού μας – κι όταν τον αντιμετωπίζουμε με αδιαφορία, αντικατοπτρίζεται η κοινωνική μας παρακμή.
Ίσως είναι καιρός να διεκδικήσουμε το αυτονόητο: μια πλατεία χωρίς τροχούς, μια καθημερινότητα με περισσότερη συνείδηση και λιγότερο «βολεύομαι».
