Του Φώτη Αντωνίου, μέλους της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής (ΚΠΕ) ΠΑΣΟΚ & της Γραμματείας Ιδιωτικού Χρέους
Απο τα Ημίμετρα στα Μέτρα αλλαγής…
Τα τελευταία μέτρα που ανακοινώνονται από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιβεβαιώνουν κάτι που πλέον είναι ορατό σε όλους: η πολιτική διαχείριση της ακρίβειας έχει μετατραπεί σε διαρκή άσκηση ανακούφισης, όχι σε στρατηγική αντιμετώπιση.
Η Ελλάδα δεν έχει απλώς πρόβλημα πληθωρισμού. Έχει πρόβλημα αγοραστικής δύναμης. Και αυτό είναι βαθύτερο: αφορά τη σχέση μισθών, τιμών και πραγματικής ζωής.
Όταν το κόστος στέγασης απορροφά δυσανάλογο μέρος του εισοδήματος, όταν τα βασικά αγαθά αυξάνονται σταθερά και όταν οι πραγματικοί μισθοί δεν ακολουθούν, τότε η κοινωνική συνοχή δεν πιέζεται απλώς, διαβρώνεται.
Απέναντι σε αυτό, η λογική των αποσπασματικών παρεμβάσεων δεν αρκεί.
Χρειάζεται μια καθαρή πολιτική επιλογή:
η θεσμοθέτηση ενός Εθνικού Συμφώνου Αγοραστικής Δύναμης.
Ενός μόνιμου μηχανισμού που θα επανασυνδέει την οικονομική πολιτική με την πραγματική ζωή των πολιτών.
Ένα τέτοιο Σύμφωνο σημαίνει τρία πράγματα:
οι #μισθοί και οι #συντάξεις να μην αποκόπτονται από το πραγματικό κόστος ζωής
η #στεγαστική κρίση να αντιμετωπίζεται ως κεντρικό οικονομικό ζήτημα και όχι ως κοινωνικό #επίδομα και
η αγορά να λειτουργεί με κανόνες που προστατεύουν την αγοραστική δύναμη της μεσαίας τάξης
Αυτό δεν είναι ούτε “κρατισμός” ούτε “απλή ενίσχυση”. Είναι μια σύγχρονη σοσιαλδημοκρατική απάντηση σε ένα νέο πρόβλημα: την αποσύνδεση της ανάπτυξης από την κοινωνική ευημερία.
Ταυτόχρονα, ακόμη και από μια φιλελεύθερη οπτική, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: χωρίς ισχυρή μεσαία τάξη, δεν υπάρχει βιώσιμη ζήτηση, δεν υπάρχει παραγωγική οικονομία , δεν υπάρχει σταθερότητα.
Το πολιτικό διακύβευμα λοιπόν δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά στρατηγικό.
Ή θα συνεχίσουμε με μια διαχείριση της ακρίβειας μέσω επιδομάτων και επικοινωνιακών παρεμβάσεων, ή θα περάσουμε σε ένα νέο κοινωνικό και οικονομικό συμβόλαιο που αντιμετωπίζει την αιτία και όχι το σύμπτωμα.
Το # Εθνικό Σύμφωνο Αγοραστικής Δύναμης δεν είναι σύνθημα. Είναι η τομή ανάμεσα στη διαχείριση και στην πολιτική # Αλλαγή.
Και αυτή η τομή είναι πλέον το πραγματικό πολιτικό ζητούμενο της επόμενης περιόδου.
Αντωνίου Φώτης: Κεντρική Πολιτική Επιτροπή (ΚΠΕ) ΠΑΣΟΚ και Γραμματεία ιδιωτικού χρέους.
